چه شد که بالاترین اینچنین شد؟!

رضا یکی از مدیران بالاترین است. سخنی به گزاف نیست اگر بگوییم از میان مدیران بالاترین، این روزها او فعالترین، در دسترس ترین و پاسخگوترین است. برای کاربران نه چندان قدیمی بالاترین ، رضا از آن روزی مشهور و شناخته شد که در پاسخ به جمعی از کاربران خوب و قانون مدار بالاترین که خواستار اجرای دقیق قانون به منظور بهبود کیفی روند قانونگرایی در سایت بودند قانون بالاترین را ضمنی دانسته و گفت که شما با این کارهایتان فضای بالاترین را شبیه ایران خواهید کرد. این در حالی بود که چند ماه پیشتر خود وی، در واکنش به لینکی با تیتری پرنقطه! که البته قانونی را نقض نکرده بود، لب به اعتراض گشوده بود.

در واکنش به این گفته ی رضا، گروهی از کاربران قانونمدار بالاترین واکنش های گونه گونی از خود نشان دادند. برخی به نشانه اعتراض از دادن رای منفی (بخوانید کنترل کیفی بالاترین) پرهیز کردند، برخی در واکنشی احساسی شروع به دادن رای مثبت به لینک های معیوب کردند و برخی نیز بالاترین را پس از اندک زمانی ترک کردند.

نگارنده این سطور اما، اگر چه مشی اتخاذ شده از سوی مدیریت سایت، مبنی بر رویکرد تساهل و تسامح در مورد اجرای قوانین را درست نمیدانست، اما از آنجا که برخی از بهترین کاربران بالاترین شروع به رفتاری آنارشیستی کرده بودند، در آن مقطع خاص و بحرانی و با هدف آرام کردن فضا و با قصد ممانعت از آسیب دیدن کلیت بالاترین، در پستی از وبلاگ خود از موضع رضا دفاع کرد و به برخی از بهترین های بالاترین بر خلاف میل باطنی خود تاخت، اگر چه از طریق ایمیل همصدا با معترضان خواستار شفاف سازی قوانین بود و هست.

آن روزهای پر آشوب بر بالاترین گذشت و حاصل آن آتش، همانگونه که پیش بینی میشد چیزی نبود جز خاکستری که از دست رفتن فرصت استفاده از برخی از بهترین کاربران بالاترین بود؛ کاربرانی که با صرف وقت و انرژی خود لینک های معیوب کاربران ۱- ناوارد، ۲-بی توجه و ۳-بعضن متقلب بالاترین را اصلاح و حذف میکردند( به بیان شفافتر همچون دایره کنترل کیفیت بالاترین عمل میکردند).

اما چه شد که این پیش زمینه تاریخی را بیان کردم؟ هدف بی تردید نبش قبر گذشته ها نبوده و نیست. انگیزه ساز من از نوشتن این چند خط، کامنتی بود که تنها مدیر پاسخگوی این روزهای بالاترین، یعنی همان رضای نازنین، در واکنش به حال و روز نزار قانونگرایی در حال احتضار بالاترین (به تعداد رای های لینکی با توضیحات کاملن شخضی و نامناسب نگاه کنید!) نوشت و تهدید کرد که در صورت ادامه این روند ، تصمیم به دخالت مدیریت سایت در ویرایش لینک ها خواهند گرفت. تصمیمی که بی تردید نقطه پایانی تلخ بر این دموکراسی کوچک و مجازی ما خواهد بود.

شخصن این تهدید را بسیار جدی میگیرم و از اجرایی شدن آن به شدت نگرانم و شکست تجربه بالاترین با مرامنامه دخالت کمینه در کیفیت لینک ها و کمترین نظارت بر نحوه ارسال لینک را شکستی شوم و تلخ می انگارم.

حال سخن این است که چه باید کرد؟ چه باید کرد که این دموکراسی کوچک در این سرزمین استبداد زده به باد نرود و نیازمند برادر بزرگتر نشود؟ راه چاره چیست؟
شخصن مقصر اصلی را در وقوع چنین وضعیتی مدیریت بالاترین میدانم. برای این مدعا دلایلی نیز دارم:

اجازه دهید افرادی را که در بالاترین دخیل و سهیم اند بخش بندی کنیم:
1- قانون گذاران که درعین حال که مجلس بالاترین اند، قوه قضاییه نیز هستند.
2- قانون بانان که سربازان بی جیره و مواجب بالاترین اند: منفی میدهند، کامنت میکذارند، لینک ویرایش را حتا تقدیم میکنند، اما عاقبت منفی های تلافی جویانه
را هم از قانون شکنان نوش جان میفرمایند!
3- قانون شکنان که خود چند دسته اند:

الف- آنها که از قانون بی خبرند که این بی خبری خود تقصیر آنهاست!
ب- آنها که میدانند قانونی هست اما به دلیل منافع یا بی حوصلگی و کم اهمیتی موضوع برایشان ، از توجه به آن می پرهیزند.
پ- آنها که تعمدن قانون را می شکنند تا به اهدافشان دست یابند. اینان بالاترین را محمل خوبی یافته اند برای تبلیغ فوروم ها، وبلاگ ها و سایت های خود. این وب مسترها مضرترین کاربران بالاترین، بعد از آیدی سازان جعلی اند.

شخصن بر این باورم که عملکرد ضعیف قانون گذاران (که در مسائلی چون عدم شفاف سازی قانون ، عدم برخورد به جا و در خور با قانون شکنان(ماجرای لبه ی پشت بام) ، عدم بررسی گزارش تخلفات کاربران، عدم برخورد با قانون شکنانی که به قانون بانان منفی تلافی جویانه می دهند و بسیار مسائل دیگر از جمله همان که اخیرا از طریق ایمیل و به طور خصوصی حضور رضای نازنین عرض کرده ام ، نمود یافته است) سبب ساز ِ :
1-
تجری قانون شکنان
2- دلسردی قانون بانان
3- پیدایش نوعی آنتروپی شدید و رواج جو فراموشی نفس وجود قانون شده است

تمام این ها که گفته آمد اما مرثیه ای به حال رویایی از دست رفته نبوده و نیست، بلکه هشداری و بیدار باشی است برای همه ی کسانی که برای بالاترین دل می سوزانند و از هرج و مرج و بی قانونی آن غمگین می شوند. مجددن تاکید میکنم که پیکان اصلی این هشدار به روی مدیریت بالاترین است.

من این کامنت رضا را فرصتی و فتح بابی می دانم که برای بازسازی روند قانون گرایی و قانون مداری رو به اضمحلال بالاترین فراهم آمده است. بیایید اینگونه به داستان بنگریم: اشتباهی صورت گرفته و اکنون زمان جبران اشتباه است. مدعی معصوم بودن که نیستیم؟ دیکته نانوشته هم غلط ندارد. تمام این نوشتار نیز از سر طلبکاری از رضا نیست، که اگر این نقد ها امروز به سوی او نشانه رفته است، از آن روست که او زحمت پاسخگویی و ارتباط با مخاطب را پیشتر بر خود هموار کرده است وگرنه او نیز می توانست چون دیگر مدیران سایت نباشد و کامنتی نگذارد، در نتیجه مدعی نیز نداشته باشد!

به عنوان کاربری که از آغاز بالاترین در آن گشت و گذار کرده ام و از آن بهره ها برده ام و خود را وامدار آن میدانم، از تمامی کسانی که به هر نحو، و بنا به دلایلی که در بالا آمد، دست از اجرای قانون کشیده اند و یا بعضن عطای بالاترین را به لقایش بخشیده اند، دعوت میکنم که بازگردند و دوباره چرخ های این دموکراسی کوچک و مجازی ایرانی را روغن کاری کنند، پیش از آنکه این دموکراسی هم مانند سایر تجارب شکست خورده ی مان، به صفحاتی تلخ در کتاب تاریخ ذهنمان بدل شود و در کنار دیگر تجارب شکست خورده ی دموکراتیزاسیون این جامعه ی مغبون بنشیند. بیایید نگذاریم این فرصت نیز از دست رود.

همچنین از همه ی کاربرانی که تا امروز خود را مسئول اجرای قوانین نمیدیدند و یا از بیم منفی های تاتفی جوبانه از منفی دادن می پرهیزیدند و یا اصلن با قوانین آشنا نبودند تا آنرا اجرا نمایند خواهش میکنم تا پس مطالعه و اشراف بر روی قوانین و در صورت لزوم کسب راهنمایی از کاربران آشنا با قوانین، به جمع کاربران قانونمدار و به بیان ساده تر قانون بانان بالاترین بپیوندند. باشد که این نهال نوپا و مجازی دموکراسی ما درختی تناور شود در عالم واقع.

امیدوارم روزی فرا رسد که همگی باور کنیم که نیشتر قانون بر تن ما، به سود خود ما، آینده ما و جامعه ای است که در آن زیست میکنیم. اگر آن روز فرا رسید که به محض رویارویی با یک مجری سرخرنگ قانون، به سراغ صفحات لینکهای ارسال شده اش نرفتیم و به جای آن صفحه قوانین را باز کردیم تا دیگر مرتکب آن خطا نشویم، آن روز نشان داده ایم که یک گام به یک شهروند متمدن، هر چند در قواره ای مجازی، نزدیک تر شده ایم. خود را بیازماییم…

پی نوشت- گرد آوری لینک های پیوند داده شده در این یادداشت را بی گمان، وامدار دوست گرامی ام کرگدن هستم. دستش را از راه دور به گرمی میفشارم و از تلاش دلسوزانه اش در جهت بهبود کیفی بالاترین سپاسگزاری میکنم.

Published in: on نوامبر 14, 2008 at 12:07 ق.ظ.  Comments (3)  
Tags: , , , , ,